نوشتن برای فراموش کردن است نه یادآوری

براي اولين بار در وبلاگم مينويسم.اين فضاي مجازي را بدين خاطر برگزيدم چون در فضاي حقيقي كمتر هم راي يا همنظري براي خودم يافته ام.ولي اين كم تر هم راي داشتن مرا از داشتن عقايدم بر حذر نداشت.چه بسيار عقايد و افكاري كه ابتدا كمترين طرفدار يا همراه را داشتند و هم اكنون روز به روز بر طرفدارانشان افزوده ميشود.عقايدم اگر كمترين طرفدار را هم داشته باش خيلي مهم نيست.مهم رسيدن به حق و حقيقت است،حال ميخواهد كمترين هم راي را داشته باشد.البته من براي همين اين فضا را برگزيدم چون دوست دارم كساني را كه با من هم فكر و هم راي اند را با هر نژاد و هر آيين را بيابم كه فكر كنم در فضاي گسترده وب كم نيستند. ملاك حق و حقيقت ميزان طرفداران يك عقيده نيست همانگونه كه در مورد دين اسلام و حقيقت حيات كه از بديهيات بر حق بودن است بنيا بر گفته قرآن كمتر انسان هايي هستند كه آن را بفهمندو اين از اصول جبري تاريخ است كه يك ايده و عقيده حق هر چه قدر هم طرفداران كمي داشته باشد مثل پيروان اندك اسلام اوليه حتما پيروز و باقي است و يك فرهنگ و عقيده باطل هر چه هم پيروانش زياد باشند محكوم به زوال است همانند كمونيست.من هيچ گاه ادعا ندارم كه طرز تلقي ام از اسلام و عقيده ام بر حق است ولي همين كه لااقل ديني را كه پدرم داشته و من بدون داشتن حق انتخاب آن را برگزيده ام تا حد بسيا كمي شناخته ام و از اينكه مسلمانم بر خود ميبالم.پس از اينكه عقيده و نظرتان كم تر از راي ديگران طرفدار دارد ناراحت نباشيد كه عمدتا عقاید و نظرات بزرگان و روشنفکران هر دوره ای در طول عمر و حیات خو و در بین دوستان خود و در کشور خود طرفدار که نه معمولا مخالفان زیادی را دارد و  پس از عمرشا ن است که نظرات و عقاید آنان اگر بر حق باشد بی شک سرمشق و راهبر نسل آینده خواهد بود اگر چه همه بخواهند صدای آنان به نسل بعد نرسدولی مسلما بی نتیجه خواهد بود و حق است که پیروز است.تا بعد...