نوشتن برای فراموش کردن است نه یادآوری

حقیقت زنده می ماند و (اشکال حقیقت یا باطل)می میرند و اگر اشکال

را هم ناشیانه بخواهیم حفظ کنیم غافله شتابان زمان آن را زیر میگیرد

و با محتوای آنکه خود حقیقت است پایمال میسازد.