نوشتن برای فراموش کردن است نه یادآوری

هر دانستني و شناختي هم دغدغه ها و دل مشغولي هايي به دنبال خود دارد و هر چه بيشتر بداني بيشتر در رنج هستي.مني كه امام اولم را در كمترين ابعادش شناختم،از آن زمان به بعد عملكرد خود و ديگران را با آن ميسنجم و از اين كه ميبينم كه اين قدر من و ديگران با آن فاصله دارند رنج مي برم. از اين كه ميبينم مني كه به اين مسائل مي انديشم اين قدر در عملكردم با انديشه هايم فاصله دارم بيشتر از كسي كه اين دل مشغولي را نداردو عملكردش همانند من است اندوهگين ميشوم.از اينكه ميبينم من و انسانهايي همانند من دغدغه اين مسائل را دارند در عمل و نتيجه وضعشان و سرنوشتشان از آن هايي كه الگويي همانند غلام حضرت علي را هم ندارند بدتر است بيشتر رنج ميبرم.از اينكه ميبينم در مملكتم كه اسم اسلام و اسم حضرت امير در گوشه گوشه هايش شنيده ميشود ولي در عمق و واقعيت زندگي و امور مادي زندگي خودم و ديگران هيچ رنگ و بويي از اسلام نيست و اگر هم است كيلو متر ها با اسلام ناب پيامبر فاصله دارد درد ميكشم.از اينكه ميبينم ملاك تعريف و تمجيد در رسانه ها و تبليغات كشورم جهت گيري هاي سياسي است وهر كس كه خط فكري نزديك به حزب بر سر قدرت دارد هر چند هم در سطح پاييني در همه زمينه هاي علمي و ...دارد در بوق و كرنا ميشود و چه پاك انسانها و فرزانگاني كه جرمشان فقط قبول نداشتن يك سري مسائل و افراد و مخالفت عليه ظلم است در گمنام ترين و سخت ترين صورت ممكن زندگي ميكنندرنج ميكشم.از اين كه ميبينم بعضي از هم وطنانم كه فقط اسماً و موروثاً مسلمانند(كه اگر واقعاًمسلمان بوديم وضعيتمان اين نبود)الگوهايي هانند پيامبر و حضرت علي را براي زندگي و بهره بردن از همين زندگي مادي و مبدل كردن آن به وسيله اي براي رسيدن به سعادت در زندگي اخروي داريم،آنوقت يا آن ها را به خاطر اين كه 1400از زندگي اشان گذشته و ديگر به درد قرن 21 نمي خورند كلاًكنار ميگذاريم يا همانند من آنها را اين قدر دوست ميداريم كه اين دوست داشتن در همان مرحله دوست داشتن باقي ميماند و ائمه تبديل به بت هايي ميشوند كه حتي در مسير آنها نيز نميتوان حركت كرد و فقط به درد گريه كردن و دل سوزاندن و مسافرت و تفريح كردن به بهانه زيارتشان رفتن،علم بلند كردن و زور آزمايي كردن،طلب شفاعت كردن،توجيه كردن زير بار ظلم و فقر را رفتن ،همايش ها و مراسم برگزار كردن و جيب پر كردن،هر كاري را خواستن كردن و اگر هم بتوانيم يك حديث را براي توجيهش پيدا كردن و ... ميخورند.همان طور كه گفتم هر شناختي هر چند كم دغدغه و رنج هايي همراه خود دارد،چه برسد كه اين شناخت و آگاهي شناخت اسلام واقعي باشد و باعث شود كه ما بخواهيم امورمان را با آن بسنجيم.